Αμαλία Καλυβίνου

Για την Αμαλία και τις Αμαλίες που έμειναν πίσω

Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
 

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»
 

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007) 

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου – μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
 

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»
 

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
 
 

ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ

ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
Από το blog του Στάθη Παναγιωτόπουλου

 

Για Την Αμαλία

 

 

Δεν προσπαθούμε με κανέναν τρόπο να εκμεταλλευτούμε τον άδικο χαμό της Αμαλίας Καλυβινού. Θέλουμε απλά να δώσουμε μια συνέχεια στον αγώνα που εκείνη ξεκίνησε. Να ενημερώσουμε, να διαμαρτυρηθούμε και εν τέλει να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο σύστημα υγείας. Για όλους μας. Χωρίς φακελλάκια, χωρίς ιατρικά λάθη, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες που μπορούν να κοστίσουν ζωές. Χωρίς όλα όσα η Αμαλία είχε τη δύναμη να καταγγείλει μέσα από τα κείμενα του blog της. Έστω και για λίγο, υπήρξαμε συνοδοιπόροι της. Εκείνη ήταν που μας έδειξε το δρόμο, αποδεικνύοντας ότι η φωνή μας μπορεί να ακουστεί. Δίνοντας μας την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Νομίζουμε πως γι’αυτό και μόνο, της οφείλουμε κάτι παραπάνω από ένα δάκρυ.Έχει ήδη προταθεί η 1η Ιουνίου σαν ημέρα αφιερωμένη στην Αμαλία. Πιστεύω ότι το καλύτερο αντίο που θα μπορούσαμε να της προσφέρουμε είναι να ταράξουμε λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα του Εθνικού μας Συστήματος Υγείας και να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στους κυβερνώντες αλλά και στους πολίτες αυτής της χώρας. Καταθέστε λοιπόν τις προτάσεις σας για να οργανώσουμε όλοι μαζί μια μικρή εκστρατεία για την Αμαλία. Αντί στεφάνου.Πού και πώς όμως μπορούμε να δραστηριοποιηθούμε ώστε η πρωτοβουλία αυτή να έχει το μέγιστο δυνατό αντίκτυπο;
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να οργανωθούμε μεταξύ μας. Διαδώστε τα νέα σε όλα τα ελληνόφωνα blogs, ώστε να ενημερωθούν όλοι όσοι πιθανόν θελήσουν να συμμετάσχουν σ’ αυτή την πρωτοβουλία. Ας κάνουμε έναν ανοιχτό διάλογο αυτή τη φορά, χωρίς να αποκλείουμε κανέναν.
Το banner είναι μόνο η αρχή. Ένα μπαϊράκι είναι και τίποτα άλλο. Η πρόταση μου είναι η παραπάνω (με link που οδηγεί στο blog της Αμαλίας) και έρχεται να προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες της Ion και του Polsemannen (βλ. προηγούμενο post). Πιστεύω ότι το βλέμμα της Αμαλίας είναι πιο δυνατό από οποιοδήποτε σκιτσάκι. Είμαι ανοιχτός φυσικά σε παρατηρήσεις, καθώς και σε εναλλακτικές προτάσεις. Δυστυχώς, το “malpractice” δε μεταφράζεται με μία λέξη.
Ίσως θα μπορούσε να συνταχτεί ένα κοινό post, αν και μια ιδέα θα ήταν να αφήσουμε τον καθένα να γράψει τη δική του οπτική γωνία για το θέμα. Η Ροδιά πρότεινε όσοι θέλουμε να γράψουμε τη δική μας μαρτυρία, που θα παραπέμπει στο blog της Αμαλίας.
Τα e-mail είναι ένας άλλος τομέας. Bulk, chain, αλλά και στοχευμένα σε αρμόδια γραφεία, υπουργεία, κλπ. Κάποιος να μας ενημερώσει ποιοί ακριβώς είναι οι φορείς ή τα πρόσωπα που πρέπει να απευθυνθούμε. Εκεί μάλλον είναι απαραίτητο ένα κοινά αποδεκτό κείμενο. Όσοι θέλουν να αναλάβουν να το συντάξουν ας το δηλώσουν.

Χρειαζόμαστε συμβούλους για να ξέρουμε τι μας γίνεται και να μην καταντήσουμε γραφικοί. Γιατρούς, νομικούς, ανθρώπους που γνωρίζουν τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του συστήματος υγείας. Τι προβλέπει η νομοθεσία για το φακελλάκι; Τι ακριβώς συμβαίνει σε άλλες χώρες; Μιλάμε για συγκεκριμένες θέσεις, όχι σκέτες αοριστολογίες για τον όρκο του Ιπποκράτη.
Τηλέφωνα. Σε όλους τους φορείς που θα στείλουμε mail. Ενδεχομένως ακόμα και στους γιατρούς που καταγγείλει επώνυμα η Αμαλία. Όχι για να τους καθυβρίσουμε, αλλά για να τους θυμίσουμε την ιστορία της και τον ρόλο που είχανε παίξει.
Μ.Μ.Ε. Κυρίως εφημερίδες, αφού η τηλεόραση θα προσπαθήσει να μετατρέψει το γεγονός σε τσίρκο όπως πάντα. Δίνοντας έμφαση σ’ αυτό που διεκδικούσε η Αμαλία, όχι σε μελοδραματικές ιστορίες για την “ευαισθητοποίηση” της κοινής γνώμης.
Εξωτερικό. Ομογένεια αλλά και μη ελληνόφωνοι. Κάποιοι να βοηθήσουν στη μετάφραση των κειμένων. Καλύτερα να γίνουμε ρόμπα διεθνώς, παρά να πεθαίνουν άνθρωποι επειδή δεν είχαν φακελλάκια και βύσματα. Υποτίθεται ότι είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας μαζέψουμε υπογραφές για να γίνει ένα διάβημα.
Αν κάποιος έχει πρόσβαση σε τυπογραφεία, θα μπορούσαμε ακόμα και να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να βρεθούν εθελοντές για να τα μοιράσουν στον κόσμο. Έξω από κρατικά νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές κατά προτίμηση.Επαναλαμβάνω, σκοπός μας δεν είναι ούτε να καπηλευτούμε τη μνήμη της Αμαλίας, ούτε να διαπομπεύσουμε συγκεκριμένα πρόσωπα (ιδίως αν δεν έχουμε αποδεικτικά στοιχεία), ούτε να αναγκάσουμε τον Υπουργό Υγείας σε παραίτηση.

Μακάρι αυτή η κινητοποίηση να καταφέρει να κάνει μιαν αρχή ώστε κάποτε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς, της αδικίας και της νοοτροπίας συνωμοτικών πελατειακών σχέσεων που μας στερούν όχι μόνον την υγεία μας αλλά και την αξιοπρέπειά μας. Στο χέρι μας είναι να μην ξεχαστεί η Αμαλία, καθώς και να μην υπάρξουν ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον.

ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ pølsemannen
 

Από το blog του polsemannen

Για την Αμαλία από εμένα

 Μια κοπέλα που χάραξε την δική της πορία και μάποιων ούτε το αυτί τους δεν ίδρωσε…Γιατί? Γιατί μας λείπει αυτό που έκανε τους παλαιότερους αν και αμόρφωτους ανθρώπους? Μας λείπει η ανθρωπιά η αγάπη για τον συνάνθρωπο…Γιατί?

Από Μένα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s