Starting to pack!!!! Σεπτεμβρίου 22, 2008

Nαι, η πολυπόθητη ώρα έφτασε… ετοιμάζω τα πράγματα μου για ένα καινούριο προορισμό και καθώς νιώθω μια χαρά πολύ περίεργη μα και ανεξήγητη ταυτόχρονα αισθάνομαι ένα φόβο τόσο έντονό όσο ο μανιασμένος αέρας που τραντάζει τις πόρτες και τα παραθυρόφυλλα δυνατά!

Λες και δεν περίμενα τόσο καιρό να φύγω από το σπίτι αυτό..λες και δεν ανυπομονούσα σαν τρελή να έρθει αυτή η στιγμή… κι όμως τώρα αισθάνομαι περίεργα. Μια νέα πόρτα ανοίγει και μια άλλη κλείνει ερμητικά πίσω μου…Κι ενώ θέλω να αφήσω ότι πακετάρω στη μέση και να φωνάξω δυνατά συνεχίζω δυστυχώς στωικά να μαζεύω (άχρηστα) πράγματα…

Τον τόπο που νόμιζα πώς πάντα ήθελα να αφήσω ανακαλύπτω ότι τον αγαπώ πιο πολύ από κάθε τι, κάθε πέτρα και κάθε δέντρο είναι κάτι ξεχωριστό για μένα…κι ο πόνος που αποπνέει τούτο το νησί είναι και δικός μου πόνος…θυμώνω σαν κάποιος αγνοεί τα γεγονότα ή μιλά απερίσκεπτα… κι ας έλεγα “φωτιά να πιάσει να καεί εμένα δεν με νοιάζει” τώρα αισθάνομαι στο άκουσμα αυτής της φράσης πόνο από κάψιμο σε όλο  μου το κορμί…

Γιατί τελικά όσο κι αν παλεύεις να κρύψεις πίσω από μίσος την αγάπη εκείνη βρίσκει διέξοδο και ξεγλιστρά.. δριμύτερη!

 

Eσωωτερικός Διάλογος-Μονόλογος… Μαΐου 18, 2008

 

1: Γιατί κλαις;

Επειδή ο κόσμος γύρω μου είναι πολύ σκληρός.

2: Γιατί δεν κλαις;
Όχι κλαίω.

3: Που είναι ο βάλτος;
Ποιος βάλτος; Αααααα (έπεσα μέσα)

4: Ποιος και που είναι ο δεσμοφύλακας;
Είναι αυτός που πατάει κάθε όνειρο μου και είναι πανταχού παρόν.

5: Που συναντάς μία εντελώς δική σου άβυσσο;

Παντού αρκεί να καταλάβεις τι πάει να πει άβυσσος.

6: Περιφρονείς κάτι;

Την αδιαλλλαξία, τον ρατσισμό(που έχω υποστεί και που άλλου έχουν υποστεί εξαιτίας μου), τον φανατισμό!

7: Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Φυσικά.

8: Γιατί πουλιούνται τα “έργα τέχνης”;
Επειδή οι καλλιτέχνες έχουν εξαγορατεί βαδιζοντας με τους ρυθμούς της εποχής.

9: Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
Μπα.

10: Do you remember revolution?
Ναι, αλλά πώς σου ρθε;

11: Θα ανέβαινες σε ένα βουνό αν το επέβαλλε το ωροσκόπιό σου;
Είπαμε αλλά όχι κι έτσι.

12: Θα σκότωνες τον παππού σου αν το τζάμι δεν έσπαγε από τον πάγο; 
Μπα, απλώς αδιαφορώ.

13: Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Μπα, δεν νομίζω!

14: Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο;
Μπα..Μα τι ερωτήσεις είναι αυτές;

15: Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
Αν μετά από αυτή τη διαδρομή άλλαζε κάτι σε αυτόν τον κόσμο επί της ουσίας θα το έκανα.

16: Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ;
Δε θα τον σκότωνα, θα τον βασάνιζα και χωρίς εκλέρ.

17: θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;
Αν θα τα έβλεπες και εσύ, ναι.

18: Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Με τη μαλακία που με δέρνει θα έπεφτα στο πηγάδι αν ήμουν χαρούμενη μάλλον…

 

Xωρίς τίτλο Μαΐου 16, 2008

Μην αμφιβάλλεις
γι αυτόν
που σου λέει
πως φοβάται

να φοβάσαι όμως
αυτόν
που σου λέει
πως δεν αμφιβάλλει.