I’ll go wherever you will go… Ιανουαρίου 5, 2012

Ήθελα να αφιερώσω το πιο κάτω τραγούδι στον αόρατο φίλο που έχω χρόνια τώρα και επιτέλους αποφάσισε να γίνει ορατός. Αναγνώρίζοντας πια το πόσο άδεια είναι η ζωή μου χωρίς εκείνο του αφιερώνω το τραγούδι αυτό για να θυμάται πώς οι φίλοι είναι για όλες τις στιγμές της ζωής μας εκεί , καλές ή κακές, σαν το δέντρο που έχει βαθιά ριζώσει κι όσο δυνατά κι αν φυσάει παραμένει αγέρωχο στην θέση του. Σε αγαπώ πολύ.

So lately, been wondering
Who will be there to take my place
When I’m gone you’ll need love
To light the shadows on your face

If a greater wave shall fall
And fall upon us all
Then between the sand and stone
Could you make it on your own?

If I could, then I would
I’ll go wherever you will go
Way up high or down low
I’ll go wherever you will go

And maybe, I’ll find out
A way to make it back someday
To watch you, to guide you
Through the darkest of your days

If a great wave shall fall
And fall upon us all
Well then I hope there’s someone out there
Who can bring me back to you

If I could, then I would
I’ll go wherever you will go
Way up high or down low
I’ll go wherever you will go

Run away with my heart
Run away with my hope
Run away with my love

I know now, just quite how
My life and love might still go on
In your heart, in your mind
I’ll stay with you for all of time

If I could, then I would
I’ll go wherever you will go
Way, way up high or down low
I’ll go wherever you will go

If I could turn back time
I’ll go wherever you will go
If I could make you mine
I’ll go wherever you will go
I’ll go wherever you will go

Ό,τι αξίζει… Οκτωβρίου 9, 2010

Αξία και Κόστος είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, έλεγε ένας ήρωας σε μια ταινία που είδα πρόσφατα. Πολλές φορές ξοδεύουμε το τριπλάσιο για να αγοράσουμε κάτι που δεν κοστίζει τόσο ακριβά εν τέλη. Eίναι γεγονός πως τα περισσότερα πράγματα που αγοράζουμε βρίσκονται τουλάχιστον στο διπλάσιο ποσό απο αυτό που ξοδεύτηκε για να φτιαχτούν.

Κάποιοι λένε πώς παίρνεις ότι πληρώνεις. Διαφωνώ καθέτως. Πληρώνεις συνήθως για κάτι που νομίζεις ότι αξίζει αλλά στην ουσία δεν κοστίζει τόσο όσο έδωσες ή τουλάχιστον ήσουν διατεθιμένος να δώσεις. “Κι αυτό ισχύει γαια κάθε τομέα της ζωής μας όχι μόνο για την αγορά ενός μεταξωτού φουλαριού.

Επενδύουμε σε πράγματα και καταστάσεις περισσότερο από όσο αξίζουν έχοντας ένα αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς ότι ο ένστιτκτό μας είναι αλάνθαστο. Υπάρχει όμως και η έννοια της υπεραξίας που ορίζει γενικά ότι κάτι δεν αξίζει και τόσα πολλά τελικά, άσχετα αν αυτό προβάλλεται. ‘Εχουν ποτίσει οι διαφημίσεις το μυαλό μας με ένα σωρό μότο και σλόγκαν ότι για να είσαι ευτυχισμένος πρέπει να έχεις την άψογη εμφάνιση, οικονομική κατάσταση, οικογενειακή και ερωτική. Με άλλα λόγια για να είσαι ευτυχισμένος πρέπει να έχεις την εικόνα του τέλειου.

Για να επιλέξεις έναν δρόμο-αυτόν της τέλειας , ενδεχομένως, ζωής- πρέπει να εγκαταλείψεις κάποοιον άλλο όπως είπε και ο Πάολο Κοέλο. Όμως τώρα πια είσαι τόσο συγχυσμένος που θεωρείς ότι αξίζει να κυνηγάς το τέλειο στη ζωή σου με κάθε κόστος .

Δυστυχώς η αλήθεια ειναι πικρή και πότε δεν θα υπάρξει μια περίοδος που θα πείς  ότι μετά τις επενδύσεις θα απολαύσω τα αγαθά των κόπων μου. Η ευτυχία δεν είναι μια χρηματοοικονομική συναλλαγή για να επέλθει μια και καλή. Αντίθετα επιλέγει να σου χαρίζεται μόνο σε στιγμές όχι μονο γιατί θα τις απολαμβάνεις έτσι περισσότερο αλλά και γιατί θα τις ξεχωρίζεις από την δυστυχία κάθε φορά που θα  κοντοζυγώνουν.

Είναι ανώφελο λοιπόν να ψάχνουμε το τέλειο γιατί στην βιτρίνα ,το κασμιρένιο πουλόβερ, που εμπνέει μια αίσθηση ασφάλειας και ευτυχίας, μπορεί να πουλιέται πολύ ακριβότερα από όσο αξίζει πραγματικά. Ίσως η ευτυχία τελικά να κρύβεται σε ένα συνθετικό ρούχο με 95% ακρυλικό και 5% κασμίρι.

Xωρις τίτλο Οκτωβρίου 8, 2010

Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν.
Μαλβίνα Καράλη,  1954-2002,  Ελληνίδα δημοσιογράφος & συγγραφέας