Το ρεύμα αλλάζει… Ιουλίου 3, 2011

Παίρνω το θάρρος να γράψω λίγα λόγια για τα γεγονότα της Τετάρτης και Πέμπτης που πέρασε με την 48ωρη απεργία και την φιλειρηνική κατά τα άλλα διαμαρτυρία των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα προκειμένου να μην περάσει το μεσοπρόθεσμο και το 2ο πακέτο μνημονίου.

Δυστυχώς είναι γεγονός πώς δεν γίνεται όλη η Ελλάδα να βρίσκεται παρούσα στο Σύνταγμα στις 9.00 που γίνονται οι συνελεύσεις γι’αυτό παίρνω το θάρρος να γράψω τα λιγοστά πράγματα που έμαθα αυτές τις μέρες που διαμένω στην Αθήνα.

Οι Συνελεύσεις είχαν στόχο να αποτρέψουν όχι μόνο την  ψήφιση του μεσοπρόθεσμου αλλά και την ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος με υπεραίτημα πάντα την αλλαγή πολιτικής, επιζητώντας δηλαδή μα πολιτική προσαρμοσμένη στις ανάγκες των πολιτών κι όχι των Ευρωπαίων Δανειστών μας!!!

Οι διαθέσεις μέχρι και την Τετάρτη το πρωί παραμένουν ειρηνικές. Οι αγανακτισμένοι δηλώνουν στον κόσμο που παρευρίσκεται πώς οι διαθέσεις τους είναι ειρηνικές. Ούτε σκοπό για καταστροφές κτλ είχανε ούτε άλλες βλέψεις.

Τα ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και η ομάδα ΖΗΤΑ αυτές τις δύο μέρες επέδειξαν μια τρομερή ηδονή στην εξουσία. Μια ηδονή που σε προστάζει όχι μόνο να φέρεσαι βάναυσα χωρίς λόγο αλλά και να το απολαμβάνεις. Σας παραθέτω το λινκ για τα βίντεο και σας παρακαλώ να μην διστάσετε να κάνετε ένα κλικ παραπάνω και να αφιερώσετε χρόνο για να ενημερωθείτε.

Τα βίντεο που δανείζομαι εν μέρει από το indymedia δείχνουν ξεκάθαρα πώς οι αστυνομικοί δεν έχουν καμία διάθεση  να μας προστατέψουν ,μάλλον το αντίθετο θα έλεγα. Προσέξτε ώς συμπεριφέρονται αλλά και πώς φυγαδεύουν ακροδεξιούς με μια άψογα εκτελεσμένη συνεργασία.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1313754

Για όσους δεν έχουν παρατηριτικότητα παραθέτω και φωτογραφίες που επισημαίνουν αυτά που προανέφερα. Τα λόγια είναι περιττά . Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Οι κουκουλοφόροι που τα σπάσανε δεν γουστάρανε απλώς να κάνουν βανδαλισμούς ήταν εκεί για να υπερασπιστούν αυτοδύναμα τους αγανακτισμένους και κατέληξαν να μετέφερουν λιπόθυμα άτομα στις πρόχειρες εγκατεστημένες μονάδες υγείας του μετρό που οι αστυνομικοι, οι οποίοι δήθεν μας προστατεύουν τα παρατούσαν μέσα στη μέση του δρόμου. Όσοι βέβαια δεν ηταν ακροδεξιοί ή μπάτσοι προβοκάτορες.

Οι κουκουλοφόροι ήταν εκεί για να υπερασπιστούν το ΔΙΚΟ ΣΟΥ-ΔΙΚΟ ΜΟΥ-ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ δικαίωμα στην λαική κυριαρχία, το δικαίωμα αξιοπρέπειας στην προσωπικότητα και τόσα άλλα δικαιώματα που μας έχουν καταπατηθεί τους τελευταίους μήνες.Η κουκούλα δεν υπάρχει γιατί πρέπει ο βάνδαλος να προστατευθεί νομικά και να διαφύγει. Η  ΚΟΥΚΟΥΛΑ υπάρχει γιατί αντιπροσωπεύει όλους μας, όλους εμάς που δεν αντέχουμε αυτή την δυσβάσταχτη κατάσταση. Στην κουκούλα δεν υπάρχει ένας μόνο αλλά όλοι εμείς που δεν είμαστε εκει να υπερασπιστούμε τα κλεμμένα μας δικαιώματα.

(Οι πληροφορίες που παραθέτω είναι από έναν κουκουλοφόρο που ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ!!! )

Αυτό είναι που χρειαζόμαστε?? Κάποιον με κουκούλα ή με μάσκα σαν άλλους V (for vendetta) για να μας κάνουν αυτό που δεν μπορούμε ή που δεν θέλουμε να κάνουμε μόνοι μας? ούτε λαικούς ήρωες ούτε τιμωρούς χρειάζεται αυτή η κοινωνία. Ξυπνήστε και βγείτε όλοι στους δρόμους γιατί αυτή η Χούντα με μοργή τυπικής Δημοκρατίας πρέπει ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το ρεύμα αλλάζει ΜΗΝ μείνεις να κοιτάς ΓΙΝΕ η αλλαγή που ΘΕΣ να ΔΕΙΣ στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ αυτή!!!!

** Ζητώ συγνώμη για το μέγεθος των φωτογραφιών απλά κάντε κλικ πάνω  στις φωτό και θα τις δείτε σε μεγάλο μέγεθος

Eυρωεκλογές…μα είναι δυνατόν??? Ιουνίου 5, 2009

Μα είναι δυνατόν να θέλει κανείς να βοηθήσει τυφλούς και κωφούς ανθρώπους και να μην του το επιτρέπει η κοινωνία..?
Πρόσφατα ένιωσα την ανάγκη να βοηθήσω και σκέφτηκα πώς θα ήταν σωστό να μάθαινα τη νοηματική και το σύστημα των τυφλών..
Βέβαια, δεν ήξερα αν στην πόλη που σπουδάζω υπάρχει έστω οίκος τυφλών.Μπήκα στην επίσημη ιστοσελίδα και πήρα την ηλεκτρονική διέυθυνση..Επικοινώνησα με τους ιθύνοντες και ρώτησα αν εδώ υπάρχει οίκος τυφλών. Η απάντηση που πήρα ήταν πραγματικά τραγελαφική..μου γράφει η εν λόγω υπεύθυνη του τμήματος:

”Δυστυχώς, υπάρχουν μόνο στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη”

Καλά μα είναι δυνατόν? Είναι δυνατόν να υπάρχουν τυφλοί και κωφοί μόνο στις μεγάλες πόλεις? Οι υπόλοιποι ανά την Ελλάδα τι πρέπει να κάνουν? Να μετακομίσουν? Δηλαδή αν για έναν υγιές άνθρωπο είναι δύσκολο να προσαρμοστεί σε ένα καινούριο μέρος φανταστείτε για τον τυφλό ή τον κωφό που έχει πολύ περισσότερες ανάγκες.. Αυτούς τους ανθρώπους τους αποκλείουμε από την “τέλεια” κοινωνία μας? Ή μήπως να πιστέψω ότι μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη γεννιούνται τυφλοί και κωφοί..?

Αν είναι δυνατόν .. Και γιατί ρε φίλε με αναγκάζεις να γίνω κάφρος σαν εσένα..? Εγώ όπως και πολλοί άλλοι συνάνθρωποί μας είναι λογότερο κάφροι από σένα αλλά επειδή εσύ έχεις μια εξουσία παραπάνω μας αναγκάζεις να συμμετάσχουμε στο είδος σου?

Όλα αυτά τα αναφέρω εν όψει Ευρωεκλογών..Να δούμε τι θα ψηφίσουμε γιατί εαν σε αυτή την χώρα δεν μπορούμε να παρέχουμε -με την παρούσα κυβέρνηση- τα βασικά αγαθά σε κάθε πολίτη πώς θα υπερασπιστούμε τα εθνικα και κοινα συμφέροντα μας στην Ευρώπη?

Σε ένα σύστημα καπιταλιστικό και δικομματικό έχουμε μια χώρα σε χαώδη κατάσταση και κυρίψς ανθρώπους να ζουν την εξαθλίωση..Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε πορία.
Μην αφήσετε την ψήφο σας να πάει χαμένη..Μην αδιαφορήσετε !! Ούτως ή άλλως η παραλία μπορεί να περιμένει ,το καλό του τόπου όχι…

1η Ιουνίου 2009..2 χρόνια απολογισμού Ιουνίου 1, 2009

Έφτασε και πάλι η ημέρα αυτή , η ημέρα ίδρυσης του μπλόγκ αυτού αλλά και μια θλιβερή επέτειος. Αυτά τα δύο γεγονότα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Εις μνήμην του απροσδόκητου αυτού θανάτου ιδρύθηκε το ιστολόγιο αυτό.

Πιο συγκεκριμένα θα σας αναφέρω την ιστορία της Αμαλίας Καλυβινού, καθώς για  αυτήν γίνεται λόγος. Η Αμαλία ήταν ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να είναι στη θέση της. Κατηγορήκε από ακαδημαϊκούς γιατρούς για ΙΔΙΟΠΑΘΕΙΑ και σαν αποτέλεσμα αυτής της διάγνωσης την έβγαλαν τρελή και της χορήγησαν ψυχοφάρμακα.

Η κοπέλα αυτή στερήθηκε πολλά αφού από την πάιδική της ηλικία εείχε φρικτούς πόνους στο πόδι μέχρι που έφτασε τα 25 της χρόνια και ανακάλυψε ότι είχε όγκο στο σημείο όπου πονούσε. Δυστυχώς μέχρι τότε οι γιατροί απλώς την εκμεταλλεύονταν οικονομικώς. Εκείνη δεν δίστασε να τους εκθέσει μέσα από το προσωπικό της ιστολόγιο πόνου στο οποίο περιέγραφε φρικτές αλήθειες.

Πάλεψε με σθένος για το απαραβίαστο δικαίωμα της στη ζωή, όχι μόνο για την ίδια αλλά και για τον κάθε ένα από εμάς που έχουν εκμεταλλευτεί ή πρόκειται να εκμεταλλευθούν οι γιατροί ζηητώντας φακελάκι. Ένα φακελάκι που δεν χώραγε τον πόνο κανενός ασθενούς. Ένα φακελάκι που δεν μπορούσε να κάνει θαύματα παρά τις κάλπικες υποσχέσεις και ελπίδες που έταζε.

Η  Αμαλία έδωσε τον δικό της αγώνα και η φωνή της εισακούσθηκε. Τα ΜΜΕ της παραχώρησαν το βήμα αλλά αρνήθηκε εξαιτίας της κατάστασης των πνευμόνων της. Βλέπετε, η φωνή της δεν άντεχε τις εντάσεις με αποτέλεσμα  να βήχει μόλις θυμώσει ή σηκώσει λίγο την ένταση της φωνής της. Αντ’αυτού όμως έγραψε το άρθρο “Εξαιτίας σου γιατρέ μου” στο οποίο περιγράφει όλη την εκμετάλλευση που έχει υποστεί αλλά και τα όσα στερήθηκε λόγω της βλακείας των πλείστων γιατρών.

Δυστυχώς, λείπει από κοντά μας εδώ και δύο χρόνια θρηνούμε τον θάνατό της. Στα απανταχού ελληνικά ιστολόγια την 1η Ιουνίου τιμάται η μνήμη της και μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι πολλοί απο εμάς ξεχνάμε τόσο έυκολα. Γιατί αν και σήμερα δεν είναι κοντά μας υπάρχουν ακόμη μικρές Αμαλίτσες, άνθρωποι με προβλήματα και βαριές ασθένειες και το κράτος εξακολουθεί να αδιαφορεί.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας προσκαλέσω σε δραστικές κινητοποιήσεις για αλλαγές σε αυτή τη χώρα (κυρίως για μια καλύτερη δημόσια υγεία), που πλέον βρίσκεται στο μάτι του Κυκλώνα. Όπως έλεγε και η ίδια “Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες, όχι ο κανόνας…”

Σχόλιο: Όπως λέει και ο Γιωργος Μαργαρίτης σημασία δεν έχει απλά να θυμόμαστε μια ημερομηνία αλλά την όλη ιστορία της Αμαλίας γιατί αυτό είναι το ουσιώδες άλλωστε.